مجله انگلیس

آدری هپبورن | ستاره‌ی زیبای هالیوودی

زندگی نامه آدری هیپبورن

آدری هپبورن، هنرپیشه و فعال یونیسف، ستاره «صبحانه در تیفانی»، یکی از بزرگترین نمادهای سبک هالیوود و یکی از موفق‌ترین بازیگران زن جهان است.

نام: آدری هیپبورن

تاریخ تولد: 4 می 1929

محل تولد: بلژیک

ملیت: بریتیش

شغل: بازیگر

تاریخ مرگ: 20 ژانویه 1993

زندگی نامه آدری هیپبورن

آدری هپبورن که بود؟

آدری هپبورن، با نام اصلی آدری کاتلین راستون، هنرپیشه بریتانیایی بلژیکی الاصل که به خاطر زیبایی و استایل درخشانش معروف است.

اوایل زندگی آدری هیپبورن

والدین او بارونس الا ون هیمسترا و جوزف ویکتور آنتونی راستون بودند که بعداً نام خانوادگی اشرافی‌تر هپبورن-راستون را برگزیدند و معتقد بودند که از نسل جیمز هپبورن، چهارمین ارل بوثول هستند. آدری اگرچه در بلژیک به دنیا آمد، اما از طریق پدرش تابعیت بریتانیا را داشت و در کودکی در انگلستان به مدرسه می‌رفت. با این حال، در سال 1939، در آغاز جنگ جهانی دوم، مادرش (پدر آدری هنگامی که او 6 ساله بود خانواده را ترک کرد) کودک را به هلند منتقل کرد. در طول جنگ جهانی دوم، با این که وی سختی‌های زیادی متحمل شد، او موفق شد به مدرسه برود و در کلاس‌های باله شرکت کند. پس از جنگ، او به تحصیل باله در آمستردام و لندن ادامه داد.

زندگی نامه آدری هیپبورن

شروع بازیگری

در سال 1948، هپبورن اولین حضور خود را به عنوان یک دختر کر در نمایش موزیکال کفش‌های دکمه‌ای در لندن انجام داد. او یک دختر کر در Sauce Tartare (1949) بود، اما به یک بازیکن برجسته در Sauce Piquante (1950) منتقل شد. شاید زندگی مونیکا بلوچی برای شما جذاب باشد.

در همان سال، هپبورن اولین فیلم بلند خود را در سال 1951 در فیلم One Wild Oat در نقشی نامشخص ساخت. او در فیلم‌هایی مانند داستان‌های همسران جوان (۱۹۵۱) و اوباش تپه اسطوخودوس (۱۹۵۱) با بازی الک گینس نقش‌آفرینی کرد.

زندگی نامه آدری هیپبورن

بازی در فیلم برادوی و شروع زندگی جدید

هپبورن در 22 سالگی به نیویورک رفت تا در فیلم جیجی برادوی بر اساس کتاب نویسنده فرانسوی کولت بازی کند. داستان کمدی در پاریس حوالی سال 1900 می‌گذرد و بر شخصیت اصلی فیلم تمرکز دارد. تنها چند هفته پس از نمایش این نمایشنامه، گزارش‌های خبری حاکی از آن بود که هپبورن مورد توجه هالیوود قرار گرفته است. تنها دو سال بعد، او در فیلم تعطیلات رومی (1953) با گریگوری پک، دنیا را شگفت زده کرد. تماشاگران و منتقدان به طور یکسان با نمایش او از شاهزاده خانم آن بسیار شگفت زده شدند. او برای این بازی برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد.

سال بعد، هپبورن به صحنه برادوی بازگشت تا با مل فرر در Ondine بازی کند. او در سال 1954 برنده جایزه تونی بهترین بازیگر زن نمایشنامه برای بازی خود شد. صحنه نمایش باعث شد تا هپبورن و فرر در 25 سپتامبر 1954 در سوئیس ازدواج کنند.

هپبورن در فیلم سابرینا (1954) به عنوان شخصیت اصلی، دختر راننده یک خانواده ثروتمند، در پرده نمایش بزرگ بازی دیگری انجام داد. هپبورن برای کارش در این کمدی عاشقانه تلخ و شیرین نامزد جایزه اسکار شد.

هپبورن در سال 1956، در فیلم اقتباسی از جنگ و صلح لئو تولستوی به همراه همسرش فرر و هنری فوندا بازی کرد. سه سال بعد، او در نقش خواهر لوک در داستان راهبه (1959) بازی کرد. او نامزد جایزه اسکار شد. این فیلم بر تلاش شخصیت او برای موفقیت به عنوان یک راهبه تمرکز داشت. نقدی در Variety می‌گوید: «آدری هپبورن سخت‌ترین نقش سینمایی خود را دارد و بهترین بازی خود را ارائه می‌کند». پس از آن بازی درخشان، او در فیلم وسترن The Unforgiven (1960) به کارگردانی جان هیوستون با برت لنکستر بازی کرد. در همان سال اولین فرزند او که پسری به نام شان بود به دنیا آمد.

زندگی نامه آدری هیپبورن

زندگی هیپبورن پس از بازیگری

در بقیه دهه 1960، هپبورن نقش‌های مختلفی را ایفا کرد. او با کری گرانت در تریلر عاشقانه Charade (1963) بازی کرد. او با بازی در نسخه سینمایی موزیکال محبوب بانوی زیبای من (1964)، یکی از مشهورترین دگردیسی‌های تمام دوران را پشت سر گذاشت. او با بازی دراماتیک‌تر، یک زن نابینا را در داستانی با نام صبر کن تا تاریکی (1967) در مقابل آلن آرکین بازی کرد. شخصیت او در داستان از عقل خود برای غلبه بر جنایتکارانی که او را آزار می‌دادند استفاده کرد. این فیلم پنجمین نامزدی اسکار را برای او به ارمغان آورد. در همان سال هپبورن و همسرش از هم جدا شدند و بعداً طلاق گرفتند. او در سال 1969 با روانپزشک ایتالیایی آندره آ دوتی ازدواج کرد و این زوج در سال 1970 صاحب پسری به نام لوکا شدند. آخرین بازی او در فیلم همیشه (1989) به کارگردانی استیون اسپیلبرگ بود.

مرگ آدری هیپبورن

آدری هیپبورن در اواخر دهه 1980 سفیر حسن نیت یونیسف شد. او از روزهایی که در هلند در زمان اشغال آلمان به سر می برد، به خوبی درک می‌کرد که گرسنه ماندن چگونه است. هپبورن با انجام بیش از 50 سفر، از پروژه‌های یونیسف در آسیا، آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوبی بازدید کرد. او در سال 1993 جایزه اسکار ویژه‌ای را برای فعالیت‌های بشردوستانه خود دریافت کرد، اما آنقدر عمر نکرد که آن را دریافت کند. هپبورن در 20 ژانویه 1993 پس از مبارزه با سرطان روده بزرگ در خانه خود در تولوچناز سوئیس درگذشت.

زندگی نامه آدری هیپبورن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.