ژیوارنامه

محبوبیت مارادونا در ایتالیا

blank

محبوبیت مارادونا در ایتالیا

مقدمه

16 سپتامبر 1984 روزی بود که دیگو آرماندو مارادونا احساس برخی از مردم ایتالیا نسبت به ناپل را کشف کرد. در این اولین روز مسابقه از فصل 1984–85 ، باشگاه جدید او ناپولی در شهر شمال شرقی ورونا (محل زندگی رومئو و ژولیت) بازی می‌کرد.

این شهر همچنین مرکز “معجزه اقتصادی” ایتالیا پس از جنگ بود. دیگو با اولین بازی خود در سری آ، بلافاصله فهمید که با چه چیزهایی روبرو شده است. در آنجا پیامی آمده بود: “به ایتالیا خوش آمدید” این شمال علیه جنوب است – نژادپرستان علیه فقرا. “

ناپل در دهه 1980

در واقع، برای بسیاری از ایتالیایی‌ها، ناپل خانه بیماری‌ها و بلایای طبیعی بود. در این شهر هنوز تصویری را که با شیوع وبا در سال 1973 و سپس با زلزله در سال 1980 ایجاد شده بود، از بین نرفته بود. این اپیدمی باعث کشته‌شدن ده‌ها نفر شد.

blank

مارادونا، نجات‌دهنده

آلمان همان‌طور که اتفاق افتاده بود، میزبان تنها پیروزی بین‌المللی ناپولی نیز خواهد بود. در 17 مه 1989 تیم برای بازی برگشت فینال جام یوفا در اشتوتگارت بود.

آتزوری‌ها در بازی خانگی در استادیوم سن پائولو با نتیجه 2–1، با گل‌زنی مارادونا و کریکا، برنده شده بودند و این همان نقطه مثبتی بود که باعث رشد محبوبیت مارادونا در ایتالیا شد.

 برای بسیاری از ناپولیتی‌ها – برای بسیاری از جنوبی‌ها – شکست یووه به معنای شکست شمال بود که به معنای شکست ثروتمندان نیز بود. مانند زمانی که ناپولی با شکست دادن میلان، قهرمانی سری آ را در سال 1989-1990 به دست آورد.

پس از آن، یک بنر کاملاً گویا در ناپل ظاهر شد: “برلوسکونی، اکنون ثروتمندان نیز گریه می‌کنند.”

blank

حسابدار ایتالیایی

هرکسی که سعی می‌کند واکنش‌های گذشته را با جمع‌آوری اهداف و عناوینی مانند یک حسابدار درک کند، چیزی در مورد رابطه دیگو با ناپولی‌ها درک نکرده است. بااین‌وجود حسابداری چیزی بود که کورادو فرلاینو، رئیس باشگاه در دوران مارادونا را از آن الهام گرفت.

هنگامی‌که بازیکن معروف به “پسر طلایی” به دنبال تهیه یک مسابقه سود برای حمایت از پسر جوانی بود که خانواده‌اش نمی‌توانستند هزینه عمل پزشکی را بپردازند، با عصبانیت این ایده را رد کرد.

دیگو مخالفت حسابدار را نادیده گرفت. او پول بیمه را از جیب خودپرداخت و هم‌تیمی‌های خود را متقاعد کرد که در کنار او بایستند و این خود امر ناخواسته محبوبیت مارادونا را در ایتالیا بالا برد.

او چنین منطقی داشت “من می‌خواهم برای بچه‌های فقیر ناپل ایده آل شوم، زیرا آنها دقیقاً مانند من در بوینس‌آیرس هستند.” آن مسابقه در یک زمین گل‌آلود انجام شد. مارادونا و شرکت‌کنندگان در یک پارکینگ در میان اتومبیل‌ها و موتورسیکلت‌ها خو را گرم کردند و مسابقه شروع شد.

از این بازی بیست میلیون لیره جمع شد که اجازه می‌داد چنین بازی‌هایی در آینده ادامه یابد. این رویداد یک قسمت جزئی از حرفه یک ورزشکار است ولی از زندگی یک مرد نه. در ادامه نیز باید گفت دیگو، انسان زودرنج، خندان، متزلزل و معتاد به کوکائین بود.

blank

مرگ دیگو

ناپل، ایتالیا – مرگ دیگو مارادونا شکاف شمال و جنوب را در ایتالیا افزایش داده است. در استادیوم سن پائولو در ناپل، به‌زودی به نام فوتبالیست آرژانتینی – که چندی پیش در اثر حمله قلبی در سن 60 سالگی درگذشت – تغییر نام می‌دهد و این به‌خاطر محبوبیت مارادونا در ایتالیا است؛

جایی که او بهترین فوتبال خود را بازی کرد، عزاداران در طول روز می‌آیند، شمع روشن می‌کنند، گل می‌آورند و پیام‌های ارادتشان را به زیارتگاهی که تا نیمه ورزشگاه امتداد دارد برافراشته می‌کنند.

در شمال، سیاستمداران و مفسران از مرگ مارادونا برای یادآوری جنبه تاریک او برای مردم استفاده کرده‌اند: اعتیاد به کوکائین، مالیات‌های پرداخت نشده و دوستی او با اعضای مافیا.

مارادونا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *