مجله فرانسه

ژان پل سارتر | نویسنده فرانسوی

بیوگرافی ژان پل سارتر

ژان پل سارتر که در ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ در پاریس فرانسه به دنیا آمد، روشنفکری پیشگام و طرفدار اگزیستانسیالیسم بود که از اهداف چپ در فرانسه و سایر کشورها دفاع می‌کرد. او تعدادی کتاب نوشت، ازجمله کتاب بسیار تأثیرگذار هستی و نیستی و در سال ۱۹۶۴ جایزه نوبل را دریافت نمود اما آن را رد کرد. او با روشنفکر مشهور سیمون دوبووار رابطه داشت.

اوایل زندگی ژان پل سارتر

ژان پل چارلز آیمار سارتر تنها فرزند ژان باپتیست سارتر، افسر نیروی دریایی و آن ماری شوایتزر بود. سارتر در کودکی پدرش را از دست داد. آن ماری پس از مرگ همسرش به خانه والدینش نقل‌مکان کرد تا پسرش را بزرگ کند.

سارتر در جوانی پس از خواندن مقاله هانری برگسون «زمان و اراده آزاد» به فلسفه علاقه‌مند شد. او با جذب ایده‌های کانت، هگل، کیرکگور، هوسرل و هایدگر، دکترای فلسفه را در پاریس فراگرفت.

در سال ۱۹۲۹ در اکول نرمال، با سیمون دوبووار، دانشجوی دانشگاه سوربن آشنا شد که در ادامه به یک فیلسوف، نویسنده و فمینیست مشهور تبدیل شد. این دو همدم مادام‌العمر یکدیگر شدند.

بیوگرافی ژان پل سارتر

دوران جنگ جهانی دوم

در سال ۱۹۳۹، سارتر به ارتش فرانسه فراخوانده شد و در آنجا به‌عنوان هواشناس خدمت کرد. او در سال ۱۹۴۰ توسط نیروهای آلمانی اسیر شد و ۹ ماه را به‌عنوان اسیر جنگی گذراند. با توجه به وضعیت غیرنظامی در سال ۱۹۴۱، وی توانست موقعیت تدریس در لیسه پاستور، خارج از پاریس را به دست آورد.

پس از بازگشت به شهر، سارتر تصمیم گرفت به‌جای شرکت در مقاومت فعال، کتاب بنویسد. او در مدت کوتاهی «هستی و نیستی»، «مگس‌ها» و «عدم خروج» را منتشر کرد، آثاری اگزیستانسیالیستی که او را به شهرت رساند. سارتر در آثار خود مستقیماً از تجربیات دوران جنگ استفاده می‌کرد.

سارتر برای نقش خود به‌عنوان یک روشنفکر عمومی ارزش قائل بود. پس از جنگ جهانی دوم، او به‌عنوان یک فعال سیاسی پر جنب و جوش ظاهر شد. او از مخالفان سرسخت حکومت فرانسه در الجزایر بود. مارکسیسم را پذیرفت و از کوبا دیدن کرد و با فیدل کاسترو و چگوارا ملاقات کرد. با جنگ ویتنام مخالفت کرد و در دادگاهی که قصد داشت جنایات جنگی ایالات‌متحده را در سال ۱۹۶۷ افشا کند شرکت کرد.

بیوگرافی ژان پل سارتر

اواخر زندگی و مرگ ژان پل سارتر

در اکتبر ۱۹۶۴، سارتر جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد اما این جایزه را رد کرد و به اولین برنده جایزه نوبل تبدیل شد که این کار را کرده است.

شیوه زندگی اصولی سارتر شامل دارایی‌های کمی بود. او تا پایان عمر خود فعالانه به اهداف بشردوستانه و سیاسی ازجمله شرکت در تظاهرات پاریس در سال ۱۹۶۸ متعهد بود.

وضعیت جسمانی سارتر در دهه ۱۹۷۰ رو به وخامت گذاشت و در سال ۱۹۷۳ تقریباً به‌طور کامل نابینا شد. او در ۱۵ آوریل ۱۹۸۰ در پاریس براثر بیماری ریوی درگذشت. ژان پل سارتر در قبرستان مونپارناس دفن شد. وی با شریک مادام‌العمر خود سیمون دوبووار قبر مشترک دارد.

بیوگرافی ژان پل سارتر

ژان پل سارتر و اگزیستانسیالیسم (اصالت وجود)

سارتر وجه مشترك به‌اصطلاح اگزیستانسیالیست‌ها را اين باور دانست كه براي انسان‌ها «وجود مقدم بر ذات است». منظور وی از این مطلب آن بود که برخلاف یک شی طراحی‌شده مانند چاقو – که نقشه و هدف آن قبل از شی‌ء فیزیکی واقعی وجود دارد – انسان‌ها هیچ هدف یا ماهیت از پیش تعیین‌شده‌ای ندارند و نه چیزی هست که ما باید انجام دهیم و نه باید باشد. برخلاف ارسطو، سارتر به طبیعت مشترک انسانی که بتواند منشأ اخلاق باشد، اعتقاد نداشت. درحالی‌که ماهیت یک چاقو از قبل تعریف‌شده است (اگر تیغه نداشته باشد و بریده نشود، واقعاً یک چاقو نیست). انسان جوهره‌ای برای شروع ندارد: …انسان قبل از هر چیز وجود دارد، با خود روبرو می‌شود، در جهان موج می‌زند – و بعدازآن خود را تعریف می‌کند. اگر انسان آن‌گونه که اگزیستانسیالیست او را می‌بیند قابل‌تعریف نیست، به این دلیل است که او از ابتدا چیزی نبوده و در واقع همان چیزی می‌شود که از خود می‌سازد.

بیوگرافی ژان پل سارتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.